Rivierkreeft

De Amerikaanse rivierkreeft is een exoot, een invasieve soort, zeggen biologen. Dat drukt angst uit. Inmiddels zijn wel drie soorten Amerikanen onze wateren binnengedrongen: de geknobbelde, de gevlekte en de rode. Zij beschadigen fuiken van beroepsvissers en verdrijven onze eigen Europese rivierkreeft. Die is beschermd, maar heeft het toch zwaar te verduren, lijdt onder de kreeftenpest, die de overzeese soorten waarschijnlijk meebrachten zonder er zelf last van te hebben.

Mijns inziens is dit een van de gevolgen van mondialisering. We zijn mobiel, reizen overal naar toe, zien allerlei moois, eten allerlei lekkers en willen dat thuis ook hebben. De handel speelt daar gretig op in, de klant is immers koning. Gedragen die geïmporteerde beestjes of plantjes zich anders dan verwacht, dan worden ze op straat gezet, in de ‘vrije natuur’ losgelaten. Sommigen passen zich uitstekend aan en groeien uit tot een plaag. We proberen die exoten dan uit te roeien. Hun enige verweer daartegen is de soort in stand houden door zo veel en snel mogelijk voort te planten.

Maar goed, inmiddels zwemmen deze invasieve rivierkreeften in de Amsterdamse grachten en lopen bij sommige mensen over het gazon. Deze exoten zijn eetbaar, dus ik zou zeggen: grijpen die hap, gooi ze in de diepvries (waar ze door de kou al snel in coma raken en sterven) tot je er genoeg van hebt om er iets lekkers van te maken. Als je ze zelf uit het water wil vissen houd er dan rekening mee dat ze achteruit zwemmen met ferme slagen van de staart: één grote zwemspier en die is zeer appetijtelijk.

De kreeftjes worden net als hun zeegenoten en garnalen eerst in kokend water gaar gekookt. Tijdens dit proces wordt het blauwe pigment in het pantser vernietigd, maar blijft het rode intact. Zodra ze rood zijn en gaar, worden ze uit het water gevist en gepeld. Om die diertjes te pellen pak je ze bij kop en staart , duw je die als het ware in elkaar tot je een brekend geluid hoort. Terwijl je de kop stevig vast houdt, trek je vervolgens met een lichte draai voorzichtig het pantser van de staart af. Het vlees én de schillen kunnen voor allerlei gerechten worden gebruikt. Voor beurre Nantua bijvoorbeeld rooster je schillen in een koekenpan, wrijft ze fijn en laat ze met een gelijke hoeveelheid boter een poosje in een niet te warme oven trekken. Het rood gekleurde vet giet je dan op een laagje water, daar schep je het af zodra het gestold is. Die roze rode boter geeft een subtiel smaakje aan allerlei visgerechten en sauzen.